Body

Back in shape – ruim een jaar later

Ik heb het even terug moeten zoeken maar ruim een jaar geleden schreef ik dit artikel waarin ik vertelde dat ik ging beginnen om weer terug in shape te komen. En wat is er ontzettend veel gebeurt tussen 3 mei 2019 en vandaag. Veel mooie dingen, maar ook zeker dingen die iets minder plezierig waren.

Waar het allemaal begon

3 mei 2019 schreef ik je al dat ik graag wat kilo’s kwijt wilde, ergens tussen de 10 en 13 kilo eraf zou naar mijn mening het beste zijn. Ergens in de loop van de tijd zijn die specifieke cijfers een beetje naar de achtergrond geschoven. Ik merkte al gauw dat mijn lichaam niet meer was zoals het was voor mijn zwangerschap, en dat het er dus niet afvloog zoals ik eigenlijk had verwacht. Jammer maar helaas.

Frustratie die niemand helpt

Ik merkte in de loop van de tijd dat het doel om af te vallen meer frustratie opleverde dan motivatie om wat te gaan doen. Maanden heb ik mijn doel gewoon aan de kant geschoven, ik werd er zo gefrustreerd van dat het niet opschoot. Op een gegeven moment heb ik mezelf letterlijk in de spiegel aangekeken. Wat wil ik nu echt? Het doel was duidelijk, mentaal beter worden. Maar daarbij kwam ook dat ik mij mentaal sterker voel als ik beter in mijn vel zit. Dus ben ik toch weer het hardlopen gaan oppakken.

Run run run…..

Zoals ik al eerder vertelde werkt hardlopen goed voor mijn hoofd. Ondanks dat ik ergens op de achtergrond een podcast of muziek luister gebeurt er van alles in mijn hoofd. Soms kom ik er halverwege achter dat mijn podcast al is afgelopen en ik er dus eigenlijk niets van heb gehoord of opgeslagen. Ik denk dat dat wel genoeg zegt.

Naast dat hardlopen heel fijn voor mijn hoofd werkt, werkt het ook erg goed voor mijn lijf. Als ik hardloop (en dan wel een rondje van minimaal 5 kilometer) verbrand ik veel calorieën en heb ik over de rest van de dag minder trek in allerlei ‘fout’ voedsel. Nu heb ik fout bewust tussen aanhalingstekens gezet, want het voedsel is op zichzelf niet per definitie fout maar goed dat terzijde.

Je snapt wel dat deze combinatie van factoren ervoor zorgde dat ik weer met meer energie en plezier ging hardlopen en weer wat krachttraining ging doen. In de hele corona/lock down periode heb ik voornamelijk veel thuis in de tuin getraind, zoals je al hebt kunnen lezen in dit artikel.

Als de broek maar past

Zoals ik hierboven al vertelde raakten die specifieke cijfers (tussen de 60-63 kilo wegen) met de tijd naar de achtergrond. Op een gegeven moment heb ik die cijfers zelfs helemaal losgelaten, er kwam iets anders voor in de plaats. Ik wil weer in mijn oude broeken passen en niet zomaar broeken, mijn favoriete broeken die ik droeg voor mijn zwangerschap.

Meerdere keren heb afgelopen maanden een poging gewaagd, de eerste keer gingen de broekspijpen net tot mijn knieën. Nog lang niet waar ik wezen moest dus. Geïrriteerd en gefrustreerd knalde ik mijn favoriete broek weer achterin de kast. Tot ik afgelopen weken merkte op de weegschaal dat ik weer richting mijn oude gewicht kwam. Afgelopen vrijdag durfde ik eindelijk weer die broek te passen. Ergens hoopvol, maar ook angstig trok ik de broek aan. Een vreugde dansje volgde, want ik pas weer in mijn oude broek! Ook mijn (nep)leren jasje werd aan de test onderworpen, die ook met vlag en wimpel slaagde. Wat is het ontzettend fijn om weer in mijn ‘oude’ kleding te passen!

Ondanks alles is meten nog steeds weten

Je snapt denk ik wel dat ik mij erg fijn voel bij mijn nieuwe/oude gewicht. Ik heb besloten om mij minder te gaan concentreren op de cijfers weegschaal, want dat blijkt dus prima te werken. Het is niet zo dat ik de weegschaal de deur uit gooi, want ik vind het ontzettend interessant om bij te houden hoe alles verloopt. Elke week, rond dezelfde tijd, weeg ik mezelf. Van deze prachtige weegschaal krijg ik dan allerlei informatie terug die ik vervolgens opsla in mijn telefoon. Zo bewaar ik de informatie over mijn spier- en vetmassa, gewicht en bmi. Naast het wegen meet ik mezelf ook. Dit doe ik 1 keer per maand en houd ik bij in mijn bullet journal. Het blijft boeiend dat er soms je in gewicht amper verschil te zien is, maar je in centimeters zeker verandering opmerkt.

Ik denk wel dat dit bijhouden en meten met de tijd wel weer af gaat nemen, vooral als ik zeker ben dat ik gewoon op gewicht blijf. Maar tot die tijd….. meten is weten.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *