Maxime

Hoe de mist mijn zicht vertroebeld

Er hangt een dikke donkere mist in mijn hoofd. Dit is misschien wel de beste omschrijving die er is. De mist vertroebelt mijn beeld. Ik weet dat dit niet voor altijd is, maar soms is het zo ongelofelijk hardnekkig.

Waar ben IK?

Ik weet dat er ook een vrolijke, enthousiaste en geïnteresseerde Maxime schuilt ergens diep in mij. Al is ze nu vaak in geen velden of wegen te bekennen. Ja soms, heel soms duikt ze ineens even op. Meestal is er dan wel een glas wijn of bier in het spel en helaas duurt het maar even. De rekening komt de volgende dag. Niet in een kater (want zoveel drink ik niet), maar in ongelofelijke vermoeidheid. De mist is dan nog dikker en maakt dat ik eigenlijk alleen maar in mijn bed wil liggen. Eruit komen lijkt dan al teveel. Ik geef er niet altijd aan toe, soms maar een paar uurtjes en dan vind ik het wel weer genoeg. Door mijzelf in het badje van zelfmedelijden te gooien word ik zeker niet beter. Ik blijf ertegen vechten, want die mist moet weg!

To do

Ik stel elke week een lijstje op met dingen die ik van mijzelf moet doen. Letterlijk elke huishoudelijke taak staat erop. Op die manier heb ik een doel en kan ik de taken afvinken als ik ze gedaan heb, wat dan weer even een goed gevoel geeft. Maar sommige taken, hoe vaak ik ze ook op mijn to do lijst zet, gebeuren gewoon niet. Die ontwijk ik liever, al zouden juist deze dingen mij misschien wel helpen om mij weer even wat beter te voelen. Dit blog is een van die ‘taken’ die wekelijks op de agenda staat maar ik vaak vermijd. Geen zin, geen inspiratie, niets willen delen, of eigenlijk misschien wel bang wat er komt als ik het wel op (digitaal) papier ga zetten. Ook hardlopen haalt het vaak niet. Alle excuses trek ik uit de kast om niet te gaan rennen. Terwijl ik weet dat het helpt om mijn hoofd wat leger te krijgen. Maar het wordt alleen leger als je gaat denken, als je je gedachten gewoon laat gaan.

Gelukkig gaat het sporten in de gym wel vaak door. Mijn zusje appt me gewoon elke week met de vraag of we dinsdag of woensdag gaan, geen discussie gewoon gaan. Meestal hebben we beiden geen zin maar willen we niet afzeggen, heel handig wel want dan gaan we gewoon. Meestal doen we zaterdagochtend ook nog een rondje door de gym. De ene keer pakken we een lesje, de andere keer gaan we gewoon op de vloer trainen.

Psycholoog

Het heeft even geduurd maar ik ben inmiddels al twee keer bij de psycholoog geweest. Samen (nou ja, zij) hebben we een plan opgesteld hoe we dit gaan aanpakken. Cognitieve gedragstherapie en het herstellen van de energiebalans zijn de eerste dingen. Ondertussen lees ik allerlei zelfhulpboeken en luister ik naar podcast, om maar positieve vibes te krijgen de hele dag. Ik ben nu begonnen in het boek ‘ Je ongekende vermogens’ van Anthony (Tony) Robbins. Het heeft veel mensen geholpen, misschien mij ook wel? We gaan het meemaken.

Een ding is zeker, ik ga hier heus wel uitkomen. Alleen nu nog even niet. Misschien moet ik dat ook wel gewoon loslaten, ik heb hier geen controle over. Hoe moeilijk dat ook is.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *