Mijn ervaring met borstvoeding

Borstvoeding

Dat mijn bevalling niet zo ging als ik verwacht had, hebben jullie al gelezen. Naud was te vroeg (twee weken) en moest snel gehaald worden met een keizersnede. Toen ik Naud op mijn borst kreeg werd mij vrij snel gevraagd of ik borstvoeding wilde geven, iets waar ik van te voren al veelvuldig over na had gedacht.

De voorbereiding

Ik had mij tijdens de zwangerschap goed ingelezen over borstvoeding. Bij de bibliotheek had ik het boek de melkfabriek van Sofie van den Enk geleend. In dit boek lees je alles over wat je bij borstvoeding kan tegenkomen, het is eigenlijk een soort handleiding. Ook staat er een heel hoofdstuk in over afbouwen en flesvoeding. Ik vond het een onwijs interessant boek wat, op een luchtige en humoristische manier, je wegwijs maakt in de borstvoedingswereld.

Naast het boek en wat tijdschriften gelezen te hebben ben ik ook op een borstvoedingsavond geweest. Deze werd gehouden door een lactatiekundige bij de Verloskundigepraktijk. Hier werden de voordelen van borstvoeding verteld, maar er werd ook verteld welke hobbels je tegen zou kunnen komen.

Maar hoe gaat dat dan in de praktijk…

Helaas verliep het allemaal niet zoals ik gehoopt had. Naud hapte erg moeilijk aan, het leek wel alsof hij geen vacuüm kon zuigen. Daarnaast was mijn productie alles behalve ideaal. Na een paar uur na de bevalling werd mij gevraagd of ik wilde gaan kolven en dat wilde ik zeker! Ik wilde er alles aan doen om de borstvoeding te laten slagen. De ochtend dat ik ontslagen zou worden uit het ziekenhuis kwam nog een lactatiekundige langs, zij gaf mij tips over hoe ik het beste met de hand kon kolven. Dit zou, in combinatie met de elektrische kolf, de productie helpen.

Kolven kolven kolven

Eenmaal thuis ging ik verder met kolven, al koste het mij wel veel energie. Naud hapte nog steeds niet goed aan en werd ondertussen bijgevoed met kunstvoeding om te zorgen dat hij niet verder zou gaan afvallen. Inmiddels hadden we een uitgebreide voedingsroutine, die ook Naud veel energie kostte. Hij viel regelmatig in slaap na een borst, waarna ik hem weer wakker moest maken voor de andere.

De Hanneke van de kraamzorg stelde voor om een lactatiekundige langs te laten komen. Na wat overleg hebben we het toch gedaan en zij zag eigenlijk direct waar het ‘fout’ ging. Ik kreeg een tepelhoedje en (met veel geduld en hulp) dronk hij dan eindelijk aan de borst.

Het is genoeg geweest

Maar wij waren inmiddels echt dood op, een voedingsrondje duurde ongeveer 45 tot 60 minuten. Toen Naud op een nacht weer heel gefrustreerd aan het huilen was aan de borst was ik er klaar mee. We waren alle drie gefrustreerd geworden van de borstvoeding en dat was wel het laatste wat ik wilde! Na veel gesprekken hebben we uiteindelijk besloten om gewoon helemaal over te stappen op de Nutrilon.

Het koste mij ontzettend veel moeite om het borstvoeden op te geven, het was iets wat ik heel graag wilde. Vooraf hadden Wilco en ik afgesproken, het is mooi als het borstvoeden lukt maar niet ten koste van alles. Uiteindelijk merkten zowel Wilco als ik dat wij alle drie veel meer rust kregen met de flesvoeding. Naud drinkt steeds beter en groeit flink! Maar ook voor mijn herstel is het goed geweest, ik heb het idee dat mijn lijf (door de rust) veel beter kan herstellen.

Ik denk dat Naud er uiteindelijk een veel fijnere moeder van heeft. Door de flesvoeding weet ik precies hoeveel hij binnenkrijgt en valt die onzekerheid van mij af, ook ben ik een stuk relaxter!

Graag andere hierover vertellen? Dat kan!

Dit vind je misschien ook leuk...

Je mailadres wordt niet gepubliceerd, het opgeven van je naam en mailadres is wel noodzakelijk.