Afvallen

Mijn lifestyle change

Oké voor dit verhaal moeten we wel even een stukje terug in de tijd, bijna 3 jaar om precies te zijn. Begin 2016 was ik het zat. Mijn spiegelbeeld was ik echt ontzettend zat(als ik er al naar keek dan), ik was mijn verdwenen uithoudingsvermogen zat, eigenlijk was ik alles een beetje zat.

“Ja Maxime, dat hebben we allemaal wel eens.” hoor ik je denken.

Na wat eerdere, kansloze pogingen om gewicht te verliezen wist ik zeker dat ik het deze keer goed moest aanpakken. Maar wat is goed? Wat wist ik nou eigenlijk van voeding? Of sport? De laatste keer dat ik had gesport was zeker toen ik nog in de brugklas zat, ik kan je zeggen… dat is even geleden. Ik speurde over Facebook en Instagram opzoek naar informatie over afvallen en dat vond ik. Jeetje het leek wel een oerwoud, al die tegenstrijdige berichten en dan komt de vraag “wie moet je nou geloven?”.

My Killerbody Motivation

Omdat zij op dat moment veel media aandacht kreeg en ik zeker wel haar figuur wilde hebben (te komisch om aan terug te denken, ik dacht werkelijk dat haar lichaam het eindproduct van het boek was), koos ik voor het boek van Fajah Laurens. Dol enthousiast begon ik op mijn vakantie onder het genot van een wijntje en een zak chips het boek te lezen. Oké het lukte, ik raakte gemotiveerd en wilde zodra ik terug was in Nederland beginnen met mijn afval journey. Sportschool, check, boodschappenlijstje, check. Alles was er klaar voor, ik had iedereen ingelicht die het ook maar wilde horen. Een beetje om mijzelf in te dekken, want nu kon ik toch echt niet meer terug.

Verrassend genoeg overleefde ik de eerste weken ‘gemakkelijk’. Ik had de knop omgezet, zag vrijwel direct resultaat en dat motiveerde mij zeker om door te gaan. Twee tot drie keer in de week stond ik in de sportschool mij in het zweet te werken voor een scherm. Ik voelde mij er goed bij, iedereen zou dit moeten doen dacht ik. Ik motiveerde mensen om mij heen om ook te gaan sporten en anders te gaan eten.

Maar tegen het eind van de tiende week sloeg de twijfel toe, hoe houd ik dit straks vol? Wat is normaal eten? Wat als ik straks weer ‘normaal’ ga eten, dan word ik weer dik. De twijfel veranderde in angst en terwijl ik opzoek was op het internet naar een antwoord kwam ik de opleiding gewichtsconsulent tegen. Dit was het, dit was wat ik nodig had. Als ik mij meer zou verdiepen in voeding zou ik niet kunnen terugvallen, of nou ja dan zou de val misschien iets minder diep zijn. Zo schreef ik mij in voor de opleiding. Ik leerde meer over vetten, koolhydraten en eiwitten, maar ook over voedingsschema’s, diëten, de autonomie van de mens, sport, eetstoornissen en motivatie. Naast dat ik mijzelf veel beter een spiegel voor kon houden kon ik nu ook andere beter advies geven. Het grappige is namelijk dat als je flink aan het afvallen bent iedereen je ‘geheim’ wilt weten. Wat is de key tot succes? Mijn standaard antwoord was: weinig eten en veel sporten. Maar met de informatie van nu zou ik toch een iets ander antwoord geven.

Nadat de twaalf weken van het ‘programma’ waren afgerond, heb ik mij ingeschreven bij een lokale sportschool met een personal trainer. Hij heeft voor mij een gezond voedingsplan opgezet en een trainingsschema gemaakt waar ik mee aan de gang kon. Dit was echt precies de zet in de goede richting die ik nodig had, gerichter trainen en gezond (leren) eten.

En hoe dan verder?

In de totale periode van 8 maanden ben ik ruim 20 kilo afgevallen en in spiermassa aangekomen. Ook heb ik veel dingen over mijzelf geleerd en over mijn lichaam, want wauw wat kan je lichaam toch ontzettend veel!
Zo bleek ik toch doorzettingsvermogen te hebben (ik dacht dat ik dat nooit had, want waarom was ik anders dik geworden?) en ineens ambities te hebben die ik eerder altijd maar ‘raar’ vond.
In diezelfde periode is het idee gekomen om een halve marathon te gaan lopen. Niet zo maar eentje, nee, de halve marathon van Disneyland Parijs. Ik heb het jullie nog niet eerder verteld, maar ik ben echt een Disney-gekkie. Dus je kunt begrijpen dat, als er dan toch een bizar doel gesteld moest worden, dit wel de ultieme loop is.

Van fitnesszaal naar hardloopschoenen

Maar fitness of hardlopen dat is wel even andere koek, gelukkig hadden we bijna een jaar de tijd om voor te bereiden. Nu bleek ik dit ook wel echt nodig te hebben, want mijn lichaam vond in het begin hardlopen echt be-la-che-lijk. Serieus, mijn eerste ‘run’ was 1.65 km en ik deed er 12,5 minuut over. Oké slechter dan dit ging het sowieso niet worden. Toch is het uiteindelijk echt gelukt om 5 kilometer te rennen in een nette 30 minuten en ik had er lol in! Naarmate september dichterbij kwam liep ik 3 a 4 keer in de week hard volgens een schema. Het was een flow, een bepaald ritme waar ik ook echt heel erg blij van werd. Eigenlijk was het een beetje eat-work-train-sleep-repeat. Uiteindelijk heb ik niet getraind tot de 21 kilometer, want als ik hem dan toch niet ging halen moest dat maar daar gebeuren. Maar dat gebeurde niet, samen met mijn zusje en vriend heb ik de halve marathon uitgerend! Zo trots als een pauw en helemaal oververhit kwamen we aan bij de finish. Het is werkelijk een onbeschrijfelijk gevoel als je een doel (waarvan je 1,5 jaar eerder nooit gedacht had dat ooit te gaan halen) gewoon haalt!

Deze ervaring heeft voor mij echt de cirkel rond gemaakt, het laat mij zien dat als je écht iets wil je dit ook zeker kan. Wie had ooit gedacht dat ik überhaupt het gewicht zou kwijt raken en op gewicht zou blijven? Laat staan dat ik ooit had verwacht om een halve marathon te lopen. Het mooie is ook het dat hardlopen mijn hart heeft gestolen. Wel is het bij die ene halve marathon gebleven, maar ik heb meerdere wedstrijden gelopen. Gewoon gezellig voor het sfeertje en de conditie natuurlijk.

Gered! 21,1 kilometer in Disneyland Parijs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *