Maxime

Persoonlijk: zit ik in een burn out?

Misschien is het je wel opgevallen, maar het is al een tijd stil geweest op mijn blog. Dat is niet omdat ik niet meer weet waar ik over wil schrijven, maar omdat ik niet lekker in mijn vel zit (en dat is nog zacht uitgedrukt). Omdat ik het belangrijk vind dat je overal over kunt praten, wil ik vandaag dit artikel met jullie delen.

Back to work

Zoals ik al eerder heb verteld heb ik echt genoten van mijn verlof. En ondanks dat ik het niet van mijzelf verwacht had, vond ik het heerlijk om thuis te zijn! Maar op 8 juli moest ik er weer aan geloven, na een half jaar thuis te zitten was het weer tijd om aan het werk te gaan.

In mijn verlof hoorde ik van allerlei mensen hoe fijn het wel niet is om weer aan het werk te gaan. Even lekker een moment voor jezelf, even geen mama zijn. Voor wie het gemist heeft, ik werk in de kinderopvang dus van ‘even geen zorgtaak’ is zeker geen sprake. Toch kreeg ik er het laatste weekend van mijn verlof wel weer zin in om weer te gaan werken.

Helaas viel het mij ontzettend tegen. De werkdagen in de kinderopvang zijn behoorlijk lang en dat is best pittig als je een half jaar op je kont hebt gezeten. Daarnaast vond ik het ontzettend moeilijk om Naud te missen en dan vervolgens wel voor andere kinderen te gaan zorgen. Ook is de werkdruk in de kinderopvang (natuurlijk) niet verminderd in de tijd dat ik thuis ben geweest. Dat allemaal bij elkaar opgeteld maakte dat ik mij steeds vermoeider en depressiever ging voelen.

De signalen liegen er niet om

Ondanks dat ik dacht dat ik mijzelf vrij goed kende, ging ik over allerlei grenzen heen. Ik was vermoeid, maar ga gewoon door met alle taken die ik mijzelf heb opgelegd. Alle ballen hooghouden, ondanks dat ik zelf ook wel doorhad dat ik dit niet heel lang zou kunnen volhouden. Het voelde alsof ik op een emotionele glijbaan zat, langzaam maar zeker werd het donkerder en warriger in mijn hoofd. Ik voelde me overprikkeld, moe, depressief en vooral angstig. Hoe ga ik hier uitkomen?

Als je dit leest heb je misschien wel een idee, mijn eigen conclusie was direct: ik ben aan het rennen in de richting van een burn out. En als ik iets niet wil dan is dat het wel! Het werd tijd om aan de bel te trekken. Na zowel een gesprek met mijn leidinggevende als huisarts is er zorg ingezet.

Even op de rem

Sinds vorige week ben ik thuis, ik voel mij zo slecht dat het niet meer oké voelt om te werken. Dit is voor mij een ontzettend moeilijke stap geweest, maar wel eentje die ik moest nemen. Daarnaast heb ik vorige week een intake gehad bij iemand van Zorg van de zaak. Ik heb allerlei opdrachten meegekregen, waarmee ik direct aan de slag ben gegaan. Het wordt nu tijd om wat dingen een plekje te geven, bewuster te gaan leven en vooral rust te pakken.

Ik wilde jullie voor nu even een update geven. Als ik mij er goed bij voel zal ik weer vaker iets gaan plaatsen, maar ik ‘moet’ nu vooral leren dat ik niet zo veel moet. Dat is best een ding. Maar zoals ik het zie kan het vanaf hier alleen maar beter worden, dus daar gaan we voor!

Heb jij een (soortgelijke) ervaring die je graag wilt delen? Laat het dan vooral achter in de comments!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *