Sport

Up and running – hardlopen

4 September 2018, de datum dat ik mij voor de laatste keer waagde aan een rondje hardlopen. Zoals ik het mij herinner was het heerlijk, maar zwaar. Ik was namelijk 10 weken zwanger van Naud. Zoals je hebt kunnen lezen was mijn zwangerschap lichamelijk niet altijd even gemakkelijk en daarnaast vond ik de zwangerschap ook een mooi excuus om even niet meer te sporten.

Tijdens mijn zwangerschap begon het wel weer zo nu en dan te kriebelen, zeker het laatste stukje. Hoe warmer en zonniger het werd, hoe meer zin ik kreeg om te gaan hardlopen. Helaas was het er lichamelijk niet veel beter op geworden. Inmiddels zat ik thuis en kon amper een rondje lopen in huis, laat staan een rondje hardlopen!

Baby eruit, sport erin!

In de eerste weken na de bevalling stond mijn hoofd naar alles behalve sporten, maar na week 10 begon het toch weer te kriebelen. Ik begon met de Nike Training Club, maar al gauw merkte ik dat ik nog niet pijnvrij kon springen. Laat staan hardlopen… 

Ondanks dit besloot ik toch om samen met mijn zusje weer een abonnement af te sluiten bij Basic Fit. Wat is er nu gezelliger dan samen sporten? Een keer in de week een ‘rondje’ virtuele les barbell en xcore, de andere keer lekker in de zaal met gewichten aan de haal. Zo nu en dan probeerde ik rustig aan op de band wat te rennen, helaas kreeg ik na iedere keer steken in de buurt van mijn litteken. Maar toen…

Het eerste rondje

Maandag 24 juni 21.15 uur, het was een warme dag geweest en ik zat in de tuin een boek te lezen. Ik voelde me doodmoe en lusteloos maar ineens begon het weer te kriebelen, ik wilde gaan hardlopen! Nadat ik ongeveer 5 minuten een discussie met mijzelf heb gevoerd (of dit wel een goed idee is), besloot ik het toch te doen. Ergens voelde ik mij een beetje zenuwachtig. Ik keek er al zo lang naar uit om weer te rennen en daarom ben ik ook een beetje bang dat het tegenvalt. In mijn hoofd heb ik namelijk al weer kilometers gerend, pijnvrij en met een heerlijk gevoel. Je zou denken dat het dan alleen maar kan tegenvallen, zeker met de buiten temperatuur van 28 graden.

Alsof ik op wolken liep! Het ‘rondje’ van 1,5 kilometer, waarbij ik 3x stopte, voelde heerlijk. Ongelofelijk maar waar, ik liep pijnvrij! Nou ja, je hebt natuurlijk altijd wel hier en daar wat pijntjes als je maanden niet hebt rent, maar dit had niks te maken met de zwangerschap of bevalling! 

Let’s try again!

Twee dagen later besloot ik het weer te proberen, ergens bang dat het eerste rondje een eenmalige actie was. Dit bleek niet het geval, ik liep geen 1.5 kilometer maar 3.5 kilometer! Ook wist ik het voor elkaar te boxen om 2 kilometer achter elkaar te rennen en maar 2 keer een kleine pauze te houden. Iets om ontzettend trots op te zijn. 

En wel nu….

Je snapt wel dat ik nu weer helemaal bevangen ben door het hardloopvirus. Hardlopen is weer opgenomen in mijn trainingsschema en ik ga dus weer rustig verder opbouwen. De afstand die ik ineens weer kan lopen is top, de snelheid mag wel weer een beetje opgeschroefd worden. Maar agh, dat komt ook wel weer! Ik ga nu gewoon weer lekker genieten van het hardlopen, want eerlijk… wat heb ik dat gemist!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *